UEC's Camp: Do you proud in your country?

Konbanwa ค่ะเพื่อนๆ ฟ้ากลับมาแร้ว อิอิ

หลังจากที่ผ่านพ้นสัปดาห์นรกไปได้แบบฉิวๆ ก็เลยขอชะแว๊บบมาเขียนบล๊อคซะหน่อย อิอิ ไม่ได้จะมาบ่นเรื่องงานเยอะนะ แต่จะมาเล่าเรื่องไปแคมป์ให้ฟัง ^.^ (หรืออ่านนั่นแหละ 55+)

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว (3-4 กรกฎาคม) ได้มีโอกาสไปค่าย ทำกิจกรรมร่วมกับคนญี่ปุ่น ไม่แน่ใจว่าค่อยมันชื่ออะไรกันแน่ ขอเรียกว่า UEC's camp ละกันเนอะ ค่ายนี้มันก็ประมาณว่า ให้เด็กโครงการ JUSST(International student) ไปเข้าค่ายทำกิจกรรมกับเด็กญี่ปุ่นที่กำลังจะไปต่างประเทศช่วงปิดเทอม summer(สิงหา, กันยา) จำนวนคนที่ไปทั้งหมดก็ประมาณ 80 คน ก่อนจะไปบอกได้เลยว่าไม่อยากไปเลย เพราะว่าอาทิตย์นี้งานส่งเยอะมาก ยังจะให้ไปค่ายอีก จะเอาเวลาที่ไหนมาทำงานเนี่ยยย (โวยวายๆ) แต่ก็ต้องไปเนอะ

เช้าวันเสาร์ เค้าก็นัดรวมที่ P-building ตอนไปถึงก็มีคนญี่ปุ่นรออยู่เยอะเหมือนกัน ก็ทักทายไปแต่คนที่ลง cross-culture ด้วยกัน คนอื่นก็มิกล้าไปทัก ฮ่าๆ ระหว่างนั่งรอเซนเซ ก็นั่งเม้าท์ ถ่ายรูปอะไรกันไปตามเรื่อง พอเซนเซมา เค้าก็แบ่งกลุ่มให้ ส่วนใหญ่เด็กญี่ปุ่นที่จะไปประเทศอะไร ก็จะได้มาอยู่กลุ่มเดียวกับเด็กประเทศนั้น เราก็ได้อยู่กลุ่มเดียวกับปอย แล้วก็เด็กญี่ปุ่นอีกสองคน ที่จะไปลาดกระบังตอนปิดเทอม ชื่อมาริเอะซัง กับ ชินทาโร่ซัง โดยสิ่งที่เซนเซมอบหมายให้เราไปทำกันในวันนั้นก็คือ ไปที่ Hashimoto แล้วก็ไปหาไรกิน ไปหาไรสนุกๆ เช่น คาราโอเกะ หรือเกมเซนเตอร์ แล้วก็ชอปปิ้ง หลังจากนั้นให้หาทางไป Mitake station ให้ได้ แล้วก็ค่อยขึ้น cable car ไปที่ Mt.Mitake แล้วก็จะเจอพวกสตาฟที่นั่น

กลุ่มเราก็ไป Hasimoto ไปถึงก็ไปกินอูด้ง โซบะกัน ไม่แพงๆ แถมอร่อยด้วย อิอิ กินเสดจะไปหาอะไรเล่น ก็เดินๆ หาเกมเซนเตอร์กัน ไปถามคนญี่ปุ่น เค้าบอกเดินตรงไป เลี้ยวขวา พวกเราก็ไปตามที่เค้าบอก ปรากฎว่า "ไม่มี" กลายเป็นเดินวนกลับมาที่สถานีรถไฟเหมือนเดิม 55+ จะไปหาอะไรทำก็หมดเวลาละ กัวเด๋วไป Mitake ไม่ทัน เพราะเซนเซบอกไว้ว่า ถ้าไปไม่ทัน cable car เที่ยวสุดท้าย จะต้องเดินขึ้นเขาเอง โฮกกกก พวกเราก็เลยไปหาซื้อของกันก่อน ได้ตุ๊กตาตัวเล็กๆ กับลูกบอลกระดาษมา เสร็จแล้วก็ออกเดินทางต่อไป Mitake station ก็ไปถามเจ้าหน้าที่ที่สถานีเค้าเอา โชคดีที่ยังไปกันถูก อิอิ

ไปถึงไปเจอกับกลุ่มเจสัน แล้วก็หยางซุ่นพอดี ก็เลยไปพร้อมกัน ตอนขึ้นเขาแบบชันมากอ่ะ มองลงไป โครตน่ากัว ฮ่าๆ พอไปถึงบนเขา หมอกเยอะมาก แบบมองอะไรไม่เห็นเลย ขาวโพลนไปหมด เหอๆ พักกันพอหายเหนื่อยก็เดินต่อไปที่พัก ไปถึงเค้าก็ให้วาดเรื่องราวลงในกระดาษ ประมาณว่าไปทำอะไรมาบ้าง กลุ่มเราก็โม้ไปว่า ไปเต้นที่สถานีรถไฟมา พอตอนแสดงก็เต้นพริ้วให้เค้าดู ตอนแรกก็มีแค่สมาชิกในกลุ่ม แล้วก็เจสันมาแจม พอเต้นจบ เซนเซก็บอกให้สอนเพื่อนเต้น แล้วเด๋วจะให้ไปโชว์ให้เซนไปดู เลยกลายเป็นว่าทุกคนในค่ายได้รู้จักเพลงพริ้วของเราไปเลย ฮ่าๆ แถมยังบอกกันอีกว่า Thai people don't shy 55+

คืนนั้นก็นั่งกินขนม เม้าท์กันถึงดึกดื่น รู้สึกจะไปนอนตอนตีสี่ได้มั๊ง แต่ก็สนุกดี นั่งคุยกันบ้าๆ บอๆ กินจนตัวกลมเลยทีเดียว ฮ่าๆๆ แอบคิดไปว่ามึนๆ หน่อยนึงด้วยวันนั้น เล่นลองกินคอกเทลเกือบทุกรสชาติ เกือบตายย ฮ่าๆ

เช้าวันรุ่งขึ้น เรากับปอยก็ได้รับมอบหมายให้สอนภาษาไทยคนญี่ปุ่นสี่คน ที่จะไปไทย โดยที่พี่โอ๋จะต้องไป participated กับ waterfall 55+ การสอนภาษาคนต่างชาติเป็นอะไรที่ยากมาก เพราะเค้าไม่ได้มีเสียงเยอะๆ เหมือนเรา ญี่ปุ่นมีแต่เสียง ยะ ยุ โยะ พอให้ออกเสียง "ญี่ปุ่น" เลยกลายเป็น อี้ปุ่นไปโดยปริยาย 55+ หลังจากนั้นพวกเด็กญี่ปุ่นก็ต้องไปอัดวิดีโอแนะนำตัวกัน แบบพูดภาษาไทย เซนเซก็ให้เราไปยืนข้างๆ เป็นพรายกระซิบ แล้วก็คอยให้กะลังใจ นักเรียนของเรา หุหุ

หลังจากนั้นก็เดินขึ้นไปบนเขา เพื่อไปดู shrine (น่าจะประมาณศาลเจ้า) เค้าบอกว่าที่นั่นเป็นวัดที่เก่าที่สุดในโตเกียว ก็สวยดีนะ แต่ฟังเค้าอธิบายประวัติศาสตร์แล้วก็ง่วงๆ 55+ บวกกับตอนนั้นหิวข้าวมาก ก็เลยแค่ enjoy กับความสวยงามของวัดเค้า

ตอนขากลับก็ให้แยกย้ายกันกลับเอง กลุ่มที่กลับมาพร้อมกันมีประมาณเกือบยี่สิบคน แล้วก็ค่อยๆ หายไปตามทาง สุดท้ายกลับมาถึงมหาลัย ก็เหลือไม่ถึงสิบคน 55 เหนื่อยมาก หลับเปนตายเลยทีเดียว 55

สรุปว่าค่ายนี้ก็ได้อะไรหลายอย่างมากๆ ที่สำคัญคือเพื่อนดีๆ ถ้าไม่มีค่ายนี้ คงไม่มีโอกาสได้รู้จักคนญี่ปุ่นเยอะๆ อย่างนี้ ไม่เสียดายเลยที่เอาเวลาทำงานไปค่ายนี้มา หุหุ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

คำศัพท์ญี่ปุ่นจ่ะ
เซนเซ = อาจารย์
เซนไป = รุ่นพี่

ไปแระเพื่อนๆ

บั๊บบายค่าาาา