เมื่อสิวขึ้นเรียงกันเป็นเส้นทแยงมุม
เมื่อวานนี้ เป็นวันแรกของโครงการลดช่องว่างดิจิตอล ที่จัดที่คณะ ซึ่งความจริงแล้ว มันไม่ใช่งานที่อยู่ในความรับผิดชอบของเราโดยตรง แต่ไปๆ มาๆ ก็มาลงที่เราจนได้ เหอๆ ไม่น่าเลย ก่อนวันงาน ก็มีปัญหาสาระพัด เรื่องความไม่สะดวกในการประสานงานกับเจ้าหน้าที่ ซึ่งมันเกิดจากความล่าช้าของการดำเนินงาน ซึ่งมันก็ผิดด้วยกันหลายๆ ฝ่าย เจ้าหน้าที่คณะก็ไปสัมนา เลยทำให้เวลาที่เราจะใช้เตรียมงานหายไปหลายวัน เมื่อวันจันทร์ก็เลยวุ่นวายน่าดู คนที่รู้งานก็ไม่มา ปล่อยให้คนที่เหมือนจะรู้งานอย่างเรา เผชิญชะตากรรมต่อไป บรื๋ออออ.... เพราะเราเองก็แค่คนที่เหมือนจะรู้งาน ก็เลยยังทำงานไม่ครบถ้วนเท่าที่มันควรจะเป็น ก็ก้มหน้ายอมรับความผิดนี้แต่โดยดี ไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นอย่างนี้นี่นา T_T พอถึงวันจริง รู้สึกไม่ค่อยดีตั้งแต่แบมบู โทรมาบอกว่าไม่มีคนมาเลย - -" เฟลเลยพี่น้อง แล้วก็โดนตอกย้ำด้วยน้องตั้นที่โทรมาถามว่า ตกลงมีค่ายวันนี้จริงๆ หรือป่าว T_T แง่ะ รีบแจ้นไปคณะทันทีเลย ก็ร้างอย่างที่คิด ไม่มีน้องมาเลย ก็รอๆๆ ไปจนถึงแปดโมงกว่า มีน้องมาสามโรงเรียน รวมก็ 13 คน - -" อยากจะร้องไห้ แต่ก็ต้องยิ้มเข้าไว...