Fuji-san

ฮาโหลเพื่อนๆ

ช่วงนี้เหนื่อยเหน็ด เหน็ดเหนื่อย เรยไม่ค่อยได้มาอัพเดทเรื่องราว แต่ว่าเขียนมาก็ไม่ค่อยมีคนเม้น(น้อยจัยยยย) 55+ แต่ก็ขอหน้าด้านมาเขียนละกัน เผื่อว่าสอบเสร็จแล้วเพื่อนๆ จะสนใจเค้าบ้างอะไรบ้าง ฮ่าๆๆๆ

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว 16 กรกฎา เพื่อนๆ ที่หอก็จัดทริปไปปีนฟูจิกัน ช่วงนั้นงานเยอะมาก ก็เลยไม่ได้สนใจที่เค้าแนะนำว่าจะต้องเตรียมอะไรไปบ้าง เพิ่งตื่นตัววันพฤหัสตอนประมาณสองทุ่ม ฮ่าๆๆ สุดท้ายก็ซื้อไปแค่ของกิน กับน้ำ แล้วก็เสื้อกันฝน ฮ่าๆๆ เนื่องจากว่าทริปของเราค่อนข้างทรหดอดทนมาก วันศุกร์นี่ก็มีเรียนตั้งแต่เก้าโมงเช้า ยันสี่โมง แถมสอบอีกตะหาก ด้วยความที่มัวแต่ตื่นเต้นกับการไปฟูจิ เลยไม่ได้อ่านหนังสือสอบ ห้าๆๆ เยี่ยม พอตกเย็นออกไปซื้อของอีกนิดหน่อย เค้านัดรวมตัวทุ่มนึงที่หอ เดินไปป้ายรถเมล์อีกสิบห้านาที ยืนรอรถเมล์อีก เปนชม.ได้มั๊ง รถเมล์แม่มเลท มาถึงนี่คนขับรถขอโทษแล้วขอโทษอีก ฮ่าๆ ก่อนไป รุ่นพี่ก็ไปเนี่ย นอนในรถนะแก เด๋วไม่มีแรง ไอ่เราก็ตั้งอกตั้งใจนอน แต่อีคนข้างหลังเนี่ย คนต่างชาติ คุยเสียงดังมาก จะไม่ให้กุนอนใช่ไหมๆๆๆๆ ถ้ากุปีนไม่ไหวนะ (กุตายยยย) สุดท้ายก็....ไม่ได้นอน เห่ยยยยยย ไปถึงชั้นห้าของฟูจิ ตอนประมาณสี่ทุ่ม ลืมบอกไป การปีนฟูจิเนี่ย เค้ามีเส้นทางอยู่ อันที่จริงปีนได้ตั้งแต่ชั้นหนึ่ง ถึงชั้นสิบ แต่คนก็นิยมนั่งรถไปถึงชั้นห้ากัน แล้วก็ปีนไปชั้นสิบ (แค่นั้นก็แย่แร้วว)

เริ่มออกเดินทาง กลุ่มเราก็มีพี่โอ๋ ปอย ฟ้า กาลู(คนอินโด) แล้วก็คนญี่ปุ่นอีกสองคน(ฮิโรกิ กับ เรียวตะ) แระก็ออกเปนกลุ่มสุดท้ายด้วย (ลืมคิดไปว่า น่าจะไปแรกๆ เพราะยังไงก็ถึงสุดท้ายอยู่ดี ฮ่าๆ) แรกๆ ทางก็ธรรมดาๆ ไม่ชันไม่อะไร แต่แอบงง มาถึงก็ให้กุเดินลงเลย บ่นก่าพี่โอ๋ อ้าวพี่ ทำไมเดินลง รึว่าเราต้องไปชั้นหนึ่งก่อน แล้วค่อยปีนไปชั้นสิบ ฮ่าๆๆ ก็ยังสนุกสนาน ไม่มีอะไร พอซักพัก เริ่มเหนถึงความยากลำบาก กว่าจะไปถึงชั้นหก เหนื่อยซะๆๆๆๆ ตอนนั้นหันกลับไปมองข้างหลัง วิวเมืองสวยมากเลย เห็นเรียวตะบอกว่า รู้สึกจะเป็นโตเกียว แบบมีแสงไฟระยิบระยับเต็มไปหมด ดีจังๆๆ

จากชั้นหก พักแปบนึงแระก็เดินต่อ ลืมเล่าๆ ตอนเดินนี่ทางจะมีโซ่ทำเปนทางไว้ให้ แต่ไม่ใช่ว่าจับโซ่เดินได้นะ มันแค่กั้นให้รู้ทาง ส่วนเดินยังไง พิกัดไหน ต้องเอาไฟส่องเอง T^T ตั้งแต่ชั้นหกนี่อย่าไปคิดเรื่องหันไปมองข้างหลัง กัวมากก ไม่กล้าเลย ฮ่าๆๆ ก็เดินกันไปเรื่อยๆ พอเริ่มสูงก็เริ่มชันเรื่อยๆ บางอันเปนหินๆ ก็ต้องปีนข้างอะไรบ้าง กัวมาก กัวจะไม่รอดกลับไป มันมืดๆ หมด ก็เลยกัว ไม่รู้มันอะไร จะเดินตกเขาตายตอนไหนก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ

เค้าบอกพระอาทิตย์จะขึ้นตอนตีสี่ เป้าหมายของเราก็คือไปถึงยอดให้ทันตีสี่ แต่ประทานโทษ ตีหนึ่งกว่าๆ ยังอยู่ชั้นแปด แล้วเพื่อนบอกจากชั้นแปดไปเก้านี่ ไทเฮนสุดๆ (ไทเฮนแปลว่า hard ภาษาไทยก็ลำบากตรากตรำนั่นแล) ในที่สุดเราก็ไปถึงงงงงงง.... ชั้นเก้า ตอนพระอาทิตย์ขึ้นพอดี ฮ่าๆๆ ยังดีที่ไม่ได้อยู่ระหว่างทาง เพราะเวลาจะหันหลังนี่น่ากัวเกิน ฮ่าๆๆๆ นั่งกันอยู่ที่ชั้นเก้านานมาก กินลมชมวิว แบบตอนนั้นที่พระอาทิตย์ขึ้น เป็นอะไรที่สวยมาก ไม่เคยเห็นพระอาทิตย์ขึ้นสวยขนาดนี้มาก่อนเลย แบบมีสีแดง ส้ม เหลือง เขียว ฟ้า สวยสุดๆๆๆๆ

พอเริ่มมีแรงก็เดินต่อ จากชั้นเก้าไปถึงยอด ทางตรงนี้ดูไม่น่ากัว แต่น่ากัว - -" อารมณ์แบบหินภูเขาไฟก้อนเล็กๆ ก้าวไปครึ่งเมตร ถอยมาครึ่งฟุต อะไรประมาณนั้น เสียวชะมัด ฮ่าๆๆๆ แต่ในที่สุดเราก็ไปถึงยอดตอน หกโมงเช้า ฮ่าๆๆ ชาวบ้านเค้านอนหลับไปสามตื่นแล้ว 55+ อากาศข้างบนนั้น แบบหนาวๆ ร้อนๆ แดดออกเปรี้ยงปร้าง แต่รู้สึกดีจัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งท้องฟ้า สวยมาก เป็นท้องฟ้าชั้นสูง ต้องปีนเขามาก่อน แปดชม. ถึงจะมีบุญได้เห็น ฮ่าๆๆๆ

แต่ตรงที่เราไปถึงมันยังไม่เปนยอดสูงสุด เพราะฟูจิเป็นภูเขาไฟ ก็เหมือนเรามาถึงฝั่งนึงของปากปล่อง แต่อีฝั่งสูงสุด มันอยู่อีกข้าง ต้องเดินไปอีก ถึงตอนนั้นเพื่อนก็ยุ ไปเหอะๆๆๆ แต่กุขออนุญาตบ๊ายบายค่ะ มาถึงแค่นี้ก็พอใจมากแล้วววว ฮ่าๆๆ ตรงนั้นมีหิมะด้วย รองเท้าไม่เหมาะเท่าไหร่ กัวลื่นตกลงไปตายในปล่องภูเขาไฟซะก่อน 55

พักกันหายเหนื่อยก็เดินลง อีตอนเดินลง เค้าก็บอกกันนะว่าน่ากัวกว่าตอนขึ้น มันน่ากัวกว่าจริงๆ แหละ เหมือนเอารถแมคโครมาไถข้างๆ ภูเขาให้เป็นทาง แล้วก็ให้กุสไลด์ลงไป อะไรทำนองนั้น ฮ่าๆ ทางเป็นหินก้อนเล็กๆ ลื่นๆ คราวนี้ ก้าวไปครึ่งเมตร แม่งพุ่งไปอีกครึ่งเมตร ฮ่าๆๆ แล้วทางก็จะแบบเป็นซิกแซกไปมา ถ้าใครวิ่งๆ ลงมา ถ้าเลยโค้งไป ก็ตกเขาตายแน่นอน แถมตอนลงมันกลางวัน เห็นหมดเลยอะไรเป็นอะไร ภูเขาสูงแค่ไหน ข้างล่างเป็นอะไร แล้วมีอยู่ตอนนึงเมฆมันคลุมข้างล่างอยู่ ความรู้สึกก็เหมือนแบบ กุต้องเดินแบบนี้ไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ใช่ไหมๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ แต่รู้สึกดีมาก ตอนเดินผ่านเมฆ คิมูจิสุดๆๆๆๆๆ (คิมูจิแปลว่า รู้สึกดี)

ในที่สุดเราก็ลงมาถึงขั้นห้า เวลา เกือบบ่ายสอง กลุ่มสุดท้ายอีกเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ พอขึ้นรถก็เหมือนเดิม ง่วงจะตายห่า แต่หลับไม่ลง 55 สรุปก็เลยตื่นทั้งหมด 36 ชั่วโมง สุดยอดจิงๆ ฮ่าๆๆๆ

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ให้ความช่วยเหลือในการลากหมูขึ้นเขาเป็นอย่างดี 55

ฟา ฟ่า ฟ้า ฟ๊า ฟ๋า