FaH's Diary

เนื่องจากท่านเบนซ์เรียกร้องมาว่าอยากให้เดโม struts upload ให้ดูหน่อย นั่งไตร่ตรองอยู่พักนึง และก็อืมๆๆ ได้ๆ ทำก็ทำ ฮ่าฮ่า รับปากมาหลายวันและ กว่าจะได้ฤกษ์ทำก็วันนี้แหละ ตอนตีสองครึ่งด้วย ฮ่าฮ่า ได้ข่าวว่าพุ่งนี้เรียนเช้านี่นา แหะๆ มาๆ เริ่มกันดีกว่า หุหุ ตอนแรกก็นานมากกว่าจะนั่งระลึกชาติได้ว่าทำอะไรก่อนอะไรหลัง อันนั้นอันนี้คืออะไร เพราะเรียนมาแล้วไม่ได้ทวน Error500 กันไปหลายรอบ กว่าจะได้ ทำให้เห็นความสำคัญของ struts-config มากขึ้นอีกสามเท่า 55+ (พี่เม้งชวนคุย แว๊ก ตีสามแล้ว) เริ่มจิงๆ เถอะ ฮ่าฮ่า ขอเดโมเฉยๆ ละกันนะ ไม่อยากพูดถึงทฤษฎีมาก เพราะง่วง บวกกับ ยังไม่แม่นเท่าไหร่ เริ่มแรก ก็สร้าง Project ขึ้นมาก่อน อย่าลืม เลือกใช้ struts framework ด้วยล่ะ อิอิ ในที่นี้สร้าง project ชื่อ StrutsUpload จำไม่ได้เหมือนกันว่าจิงๆ มันต้องสร้างอะไรขึ้นมาก่อน ระหว่าง jso กับ strutsActionForm หรือว่าอะไรก็ได้ เอาเป็นว่าขอสร้าง ActionForm ก่อนละกัน ในที่นี้สร้าง strutsActionForm ชื่อ FileActionForm พอได้ FileActionForm มาแล้วก็ลบ Attribute เดิม กับ setter, getter method ทิ้งไป แล้วก็สร้าง attribute กับ...

วันนี้มาว่ากันด้วยเรื่องมีสาระกัน บ้าง หลังจากที่พยายามจะเขียนเรื่องมีสาระหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ล้มเหลว อิอิ หลังจากที่เปลี่ยนโปรเจคกันหลายต่อหลายครั้ง จนมาลงเอยที่ Online Questionnaire แบบงงๆ ก็ไม่รู้จะบอกทำไมเนอะ 55+ อ่า ถือเอาฤกษ์งามยามดีวันนี้วันเกิด เรามาว่ากันด้วยเรื่องของ java mail อันที่จริงเราก็ไม่ได้เข้าใจลึกซึ้งอารายหรอกนะ ลองๆ ทำแล้วมันทำก็เลยอยากจะเอามาแชร์บ้างอะไรบ้าง จะได้เข้ากับยุค 2.0 ฮ่าๆ อ่าๆ นอกเรื่องกันมามากพอ ก่อนอื่นก็ต้องขอพูดถึง tools ที่เอามาใช้ก่อน ตัวพระเอกก็คือ java mail ในที่นี้ใช้เวอร์ชั่น 1.4.2 และก็มีนางเอกคือ JAF ในที่นี้ใช้เวอร์ชั่น 1.0.2 อันนี้สามารถดาวน์โหลดได้ที่เว็บของ sun หรือว่าจะโหลด ที่นี่ ก็ได้จ้า แต่ขอบอกนะว่าจิงๆ ไม่รู้ว่าทำไมมันต้อง add jaf เข้าไปด้วย แต่พอดีเอาไปไว้ใน lib ของ jre แล้วก็เลยปล่อยตาย ใครลองทำก็ลองไม่ต้อง add jaf ไปหน่อยละดูว่ามันจะรันได้ไหม แล้วมาบอกด้วยนะ อิอิ ก่อนอื่นถ้าจะให้สะดวกแบบไม่ต้องไป add ทุกๆ project ที่ทำ ก็เอา lib สองตัวนี้(.jar) ไปไว้ที่ lib ใน jre ซึ่ง path ก็น่าจะประมาณนี้ C:\Program Files\Java\jdk1.6.0_03\...

ไม่ได้มาเขียนตั้งนาน เพราะนึกเรื่องที่จะเขียนไม่ค่อยจะออก เพราะตั้งใจจะไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาบ่นในบล๊อค ก็เลยไม่รู้จะเขียนอะไรเลย ฮ่าฮ่า ช่วงสัปดาห์นี้ หมกตัวอยู่กับการศึกษา tools และ technology ต่างๆ ของ java เพื่อจะเอามาทำ mini project ในวิชา web programming เนื่องจากว่าในคลาส อาจารย์ได้เอาระบบร้านขายหนังสือมาเป็น case study ก็แน่นอนว่า เว็บร้านขายของธรรมดาๆ ก็คงจะเป็นสิ่งต้องห้ามไปโดยปริยาย 55+ ไอเรื่องการหาไอเดียทำโปรเจค ปกติก็เป็นเรื่องยากสำหรับเราอยู่แล้ว มาเจอโจทย์อย่างนี้ ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ T_T ดีนะที่เพื่อนเปนพวกไอเดียบรรเจิด ก็เลยยังพอคิดๆ กันออกบ้าง สุดท้ายได้ออกมาเป็น "Web-based student organizer" โดยเพื่อนบอกว่าได้แรงบันดาลใจมาจากสมุดจดงานของเรา ที่มักจะจดทุกอย่าง มีทุกอย่าง แต่บางทีก็พลาดงาน เพราะจดไว้แต่ลืมเปิดดู 55+ เริ่มจากที่คิดกันคร่าวๆ ว่ามีปฏิทินให้ใส่งานลงไป และก็แน่นอนว่าควรมีการแจ้งเตือนได้ด้วย ตอนแรกก็คิดอยากทำแบบเตือนทาง sms แต่อาจารย์บอกต้องเสียเงิน ก็เลยเอาอีเมล์ละกัน อิอิ เราก็เลยเริ่มศึกษาการส่งเมล์ ไปอ่านใน narisa.com ก็เห็นเค้าใช้ java ma...

"ดอกไม้ ดอกไม้จะบาน บริสุทธิ์กล้าหาญ จะบานในใจ สีขาว หนุ่มสาวจะใฝ่ แน่วแน่แก้ไข จุดไฟศรัทธา . . . ." เป็นอีกครั้งนึงแล้วสินะ สำหรับการได้เข้าร่วมกิจกรรมเพื่อต้อนรับน้องๆ เข้าสู่ครอบครัวของเรา "น้องรุ่นเจ็ด" กลีบบัวเล็กๆ ที่เพิ่งจะเติบโต และเราเอง ก็ต้องโตขึ้นอีกสินะ ภาพความประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเป็น "น้องรุ่นห้า" ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวใจ ภาพของการรับ "น้องรุ่นหก" การที่เราได้มีโอกาสเป็น "พี่" ในครั้งแรก และครั้งนี้ การรับ "น้องรุ่นเจ็ด" สถานะของเราต่างจากปีที่แล้วก็ตรงที่ ปีนี้ เรามีน้องถึงสองรุ่น การที่ได้ก้าวขึ้นไปอยู่อีกขั้น มองเห็นคนมากขึ้น จากปีที่แล้วที่ทำงานเอง ปีนี้เป็นเพียงคนที่ยืนมอง คอยช่วยเหลือบ้างในบางเวลา ภาพมันก็ต่างกันพอสมควร แต่สิ่งที่ยังไม่เคยเปลี่ยนไปคือความประทับใจ และความอบอุ่นที่สัมผัสได้ในครอบครัวของเรา ซึ่งสิ่งนี้ เป็นสิ่งที่ยังคงอยู่ และมันจะคงอยู่กับเราตลอดไป เห็นน้องๆ ไม่สบายกันหลายคน แต่ก็ยังอดทน จนผ่านเข้ามาเป็น "น้องรุ่นเจ็ด" ของพี่ๆ ทั้งหกรุ่นได้ ก็นับว่าเป็นด่านแรกในการพิสู...

วันนี้ตื่นนอนเวลา หกโมงเช้า เร็วกว่าปกติ 1 ชม. เพราะวันนี้เรามีนัดสำคัญ จะต้องไปพบท่านคณบดี ตามคำเชิญของท่านผ่านทางพี่ประทีป ประเด็นที่ถูกเรียกพบก็คือ มีน้องคนนึงร้องเรียนไปยังท่านอธิการบดี เกี่ยวกับเรื่องเชียร์ของคณะเรา ว่าไปเลิดเมิดสิทธิ์ของน้อง บลาๆๆ เหตุการณ์เกิดเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา เวลาประมาณ หนึ่งทุ่มครึ่ง ตอนที่น้องเลิกเชียร์ แต่พบว่ามีน้องคนนึงที่ออกจากเชียร์ไปแล้ว มายืนดูเชียร์อยู่ประมาณครึ่งชม. สตาฟปี 4 ก็เลยเข้าไปถามว่า มีธุระอะไรที่นี่ไหม น้องก็บอกว่ามี ต้องรอเพื่อน พี่เค้าเลยบอกให้ไปรอข้างล่าง พอกลับถึงหอ ก็เห็นชื่อเอ็มน้องคนนั้น เขียนว่า "โดนปีสี่ไล่ออกจากตึกคณะ ส่งเมล์หาอธิการแล้ว" ตอนแรกก็ตกใจนะ แบบว่า เฮ้ย ต้องเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้นเลยหรอ ก็รอลุ้นด้วยความตุ้มๆ ต่อมๆ เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่าคณบดีท่านนี้ จะเข้าอกเข้าใจนักศึกษาอย่างเราๆ หรือป่าว ถึงคณะประมาณแปดโมง ห้านาที ก็เจอเม กับนนท์ นั่งรออยู่ ก็มานั่งคุยกันปกติ บ่นๆ บลาๆ ว่าง่วงนอน หุหุ ซักพัก พี่จี้ พี่อัง กิต พี่แนน พี่จี๊ป ก็ตามมาสมทบ กลายเป็นว่าเจนมาช้าสุดตามคาด เพราะรถติด ก็นั่งคุยไรกันไปเร...

เมื่อวานนี้ เป็นวันแรกของโครงการลดช่องว่างดิจิตอล ที่จัดที่คณะ ซึ่งความจริงแล้ว มันไม่ใช่งานที่อยู่ในความรับผิดชอบของเราโดยตรง แต่ไปๆ มาๆ ก็มาลงที่เราจนได้ เหอๆ ไม่น่าเลย ก่อนวันงาน ก็มีปัญหาสาระพัด เรื่องความไม่สะดวกในการประสานงานกับเจ้าหน้าที่ ซึ่งมันเกิดจากความล่าช้าของการดำเนินงาน ซึ่งมันก็ผิดด้วยกันหลายๆ ฝ่าย เจ้าหน้าที่คณะก็ไปสัมนา เลยทำให้เวลาที่เราจะใช้เตรียมงานหายไปหลายวัน เมื่อวันจันทร์ก็เลยวุ่นวายน่าดู คนที่รู้งานก็ไม่มา ปล่อยให้คนที่เหมือนจะรู้งานอย่างเรา เผชิญชะตากรรมต่อไป บรื๋ออออ.... เพราะเราเองก็แค่คนที่เหมือนจะรู้งาน ก็เลยยังทำงานไม่ครบถ้วนเท่าที่มันควรจะเป็น ก็ก้มหน้ายอมรับความผิดนี้แต่โดยดี ไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นอย่างนี้นี่นา T_T พอถึงวันจริง รู้สึกไม่ค่อยดีตั้งแต่แบมบู โทรมาบอกว่าไม่มีคนมาเลย - -" เฟลเลยพี่น้อง แล้วก็โดนตอกย้ำด้วยน้องตั้นที่โทรมาถามว่า ตกลงมีค่ายวันนี้จริงๆ หรือป่าว T_T แง่ะ รีบแจ้นไปคณะทันทีเลย ก็ร้างอย่างที่คิด ไม่มีน้องมาเลย ก็รอๆๆ ไปจนถึงแปดโมงกว่า มีน้องมาสามโรงเรียน รวมก็ 13 คน - -" อยากจะร้องไห้ แต่ก็ต้องยิ้มเข้าไว...

      หลังจากที่ซุ่มเตรียมการอยู่นาน...(สองสามวัน) ก็ได้ฤกษ์พาเพื่อนๆ ที่น่ารัก ไปทัวร์บ้านซะที หุหุ นัดกันไว้ที่หอต้อง(ซึ่งก็คือหอเรา) ตอน 9.00 น. แน่นอนว่าได้ออกรถก็ 10.30 น. (ยังถือว่าเลทน้อย ถ้าเทียบกับที่ผ่านๆ มา 55+) สมาชิกผู้ร่วมทริปในครั้งนี้มีทั้งหมด 16 คน ได้แก่ ฟ้า จูน ไอซ์ ซะห์ กิต ..(เหล่าสมาคมแม่บ้าน) เอย ใหม่ เฮง น้องตาล (เหล่าคนมีคู่) ต้อง เจน พง แมว หมี นนท์ ฟลุค (แ ก๊งซ์เกรียนเจ้าเก่า) เดินทางสู่พัทยาด้วยรถ 3 คัน รถเจนก็มีคนขับรถและเหล่าแม่บ้าน รถแมวมีคนสวนและนายกสมาคมแม่บ้าน หุหุ ส่วนรถเฮงก็มีคนมีคู่และก็ พงกับกิต ขับรถกันเปนขบวนเลย ยังคิดอยู่ว่ามีรถเพิ่มอีกคันคงยาวน่าดู หุหุ ไปถึงตลาดน้ำ 4 ภาค พัทยาตอนประมาณ เที่ยงนิดๆ ก็เดินเล่นกันพอประมาณ ที่นี่เค้าจะแบ่งเป็นโซนๆ ของภาคต่างๆ ในแต่ละภาคก็จะมีสินค้าพื้นเมือง อาหารพื้นเมืองของภาคนั้นๆ ก็น่าเดินเที่ยวดี ถ้าไม่ไปในช่วงหน้าร้อนเหมือนกับพวกเรา หุหุ และเนื่องจากแดดมันร้อนมากกก ถึงมากที่สุด ซื้อข้าวของ ฝากคนนั้นคนนี้เสร็จก็ออกเดินทางต่อ เป้าหมายต่อไปของเราอยู่ที่ไร่องุ่นซิลเวอร์เลค อยู่ในเขตตำบลนาจอมเทียน อ.สัตหีบ จากตลาดน...

     ฤกษ์งามยามดี ก็จะได้มาอัพบล๊อคกันอีกครั้ง หุหุ วันนี้ 18 เมษายน 2552 มีงานสัมนาสโมฯ ส่งมอบสโมปี 52 จัดโดยพี่ๆ สโมปี 51 แน่นอนว่าเราก็ต้องไป...(พูดทำไม) วันนี้ก็มีเพื่อนๆ ทั้งในสโม และนอกสโม มาร่วมงานกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง แทบจะล้นห้อง (หึหึ)  และก็ยังมีพี่ๆ สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ หลากหลายตำแหน่ง ..(แต่เอ๊ะ..หน้าเดิม) ก็เิริ่มจากนายกสโม(พี่นุก) กล่าววัตถุประสงค์(อย่างเป็นทางการมากๆ) อ.เก่ง กล่าวเปิดงาน และก็ตามด้วยการบอกเล่าถึงงานของคนในสโมตำแหน่งต่างๆ ตอนพี่นุกพูดถึงหน้าที่ของนายก เราก็ได้อัดเสียงเอาไว้ให้นายกเมฟังเปนที่เรียบร้อยแล้ว แต่แหม นายกพูดน้อยจังนะคะ กัวแฟนๆ จะไม่คิดถึงหรือยังไง ฮ่าๆๆๆ หลังจากนั้นก็ตามด้วยพี่แนนสาวเก่งแห่งรุ่น 4 แหม วันนี้ ทำสีผมมาซะสวยเชียว หุหุ พี่แนนก็มาพูดถึงตำแหน่งอุปนอกว่าทำอะไรยังไงบ้าง ซึ่งอันที่จริงก็เป็นตำแหน่งของเราเอง ฟังๆ แล้วก็ยังกลัวๆ เพราะพี่ป๊อบ อุปนอกคนเก่า เค้าทำงานไว้ดี๊ดี แต่ก็จาสู้ๆ ต่อไป หุหุ ต่อไปก็พี่เม้ง มาพูดถึงตำแหน่งอุปใน และก็ตามด้วยพี่จี้ พี่แนน สลับกันพูดในตำแหน่งต่างๆ เช่น เลขา เหรัญญิก เอกสาร สถาน...

   จากบล๊อคที่แล้วที่ได้เขียนไปเกี่ยวกับเรื่องการใช้ชีวิตในสังคมการทำงาน พอมาอาทิตย์นี้ก็ได้เจอเหตุการณ์นึงเข้าจังๆ ไม่ได้คิดว่าจะเกิดกับตัว ก็ช๊อคๆ เล็กน้อย แต่ก็เก็บเอาไว้เป็นบทเรียน เหตุการณ์ที่ว่าก็คือ "ตกงาน" ฮ่าๆๆๆ ตอนที่รู้เรื่องก็อึ้งๆ งงๆ ขำๆ บอกไม่ถูกแหะ เหอๆ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็ยังไปสอนน้องอยู่ดีดี พี่ที่นั่นเค้าก็ยังคุยดีดี พี่เจ้าของเฟรนไชส์ก็ยังแนะนำนั่นนี่ ไม่มีทีท่าว่าอาทิตย์นี้จะตกงานเลย แถมเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา พี่เค้ายังถามอยู่ว่าว่างวันไหนบ้าง จะได้จัดตารางสอนของเดือนเมษาให้ เราก็บอกไปว่า ว่างทุกวัน เพราะไงไงก็ไม่ได้ทำไรอยู่แล้ว แล้วพี่เค้าก็บอกว่า เดี๋ยวเค้าจะโทรมาบอกวันพุธ ไอ่เราก็กลับบ้านด้วยความสบายใจไปสองสามวัน พอกลับมานี่ ก็ไปเช๊คเงิน พี่เจ้าของเฟรนไชส์ก็โอนเข้ามาให้แล้วปกติ พอวันพุธก็รอโทรศัพท์จากพี่คนที่จัดตารางสอน บ่ายโมงก็แล้ว บ่ายสองก็แล้ว ก็ยังไม่โทรมา ผ่านไปวันนึง พอวันพฤหัสก็รออีก วันนั้นตั้งใจว่าถ้าตารางเป็นวันอื่น วันนั้นจะไปงานหนังสือ ก็รอจนถึงบ่าย ไม่เห็นโทรมา ก็เลยไปงานหนังสือกับเพื่อนๆ ผ่านไปวันที่สอง เราก็มาคิดๆ ว่า ถ้าวันศุกร์ไม่โทร...

    ปิดเทอมนี้ตั้งใจว่าจะทำอะไรหลายอย่าง ตอนที่คิดก็รู้แหละว่ามันยาก และก็รู้ว่าคงทำได้ไม่หมด แต่ก็พยายามจะทำให้ได้มากที่สุด พอได้ทำจริง ก็รู้เลยว่า ชีวิตมันไม่ได้ง่ายดาย ทุกอย่างล้วนต้องใช้ความพยายาม และความอดทนเป็นอย่างมาก และคนส่วนใหญ่ ก็จะพ่ายแพ้ให้กับความลำบาก แล้วก็เลิกล้มความตั้งใจในที่สุด ซึ่งเราเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนนึง ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพยายามไปได้มากแค่ไหน แต่ก็จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ไม่ใช่เพื่อใคร ก็เพื่อตัวเราเอง     ความกลัวเป็นสิ่งนึงที่คนทุกคนมีอยู่ กลัวที่จะเริ่ม กลัวที่จะเดิน ถามเราว่ากลัวไหม ลึกๆ มันก็กลัวนะ แต่ถ้าเทียบกับความต้องการที่จะไปถึงจุดหมายแล้วล่ะก็ มันมีมากกว่าความกลัวหลายเท่านัก จะเรียกว่าทะเยอทะยานหรืออะไรก็ได้ แต่เราคิดว่า ถ้าคนเรามัวแต่อยู่นิ่งๆ ใช้ชีวิตแบบเดิมๆ ไปเรื่อยๆ ราก็จะไม่มีทางรู้เลยว่า โลกนี้มันเป็นยังไง มันสดใส หรือโหดร้ายเพียงใด เราอาจจะคิดว่า การได้มาเรียนมหาลัยก็คือการได้ก้าวเข้ามาในโลกอันยิ่งใหญ่แล้ว แต่เปล่าเลย สังคมนอกมหาวิทยาลัยนั่นสิ ที่ควรจะเป็นโลกใหม่สำหรับเราในตอนนี้ สังคมวุ่นวายที่เราเคยเกลียด และเบื่อหน่าย บัดนี้ เรากล...

       ประเดิมบล๊อคแรกด้วยทริปเที่ยวดรีมเวิลด์ หุหุ หลังส่งรายงานโอเอส ก็ได้เวลาไปปล่อยความเครียดที่เรียนหนัก งานหนักกันมาเปนเวลาหลายเดือน ด้วยคำชวนของซะ และจูน ในที่สุดเราก็เลยได้ไปร่วมทริปนี้ด้วย ฮ่าๆๆ วันอังคารที่ 17 มีนาคม 2552 นัดกันเวลา 9.00 ที่หน้าวิดยา ก็ไปถึงเก้าโมงนิดๆ สมาชิกก็มากันเกือบครบละ ผู้รวมทริปในครั้งนี้ก็มีทั้งหมด 12 คน แต่ไม่มีรูปแฮปปี้ก่าปุ้ม เนื่องจากสองคนนั้นไม่ได้ไปพร้อมเรา แต่นัดเจอกันที่ดรีมเวิด์ล หน้าตาผู้ร่วมทริปก็ตามนี้เลยจ้าา หุหุ       ออกเดินทางด้วยรถตู้ฟิว ระหว่างทางก็คุยกันตลอด ฮ่าๆๆ ไปถึงดรีมเวิลด์ก็ประมาณ 11 โมง พร้อมแ ฮปก่าปุ้มพอดี พวกเราก็เดินข้ามสะพานสีขาว เข้าไปที่เวิ้ง (ภาษาบ้านหนึ่ง แปลว่าที่ว่างๆ ^^) แล้วก็นั่งรถสองชั้นของดรีมเวิด์ลเข้าไปข้างใน หน้าตาของรถสองชั้นก็เปนดังนี้ เราก่าลักก็นั่งกันสองฝั่ง ผลัดกันถ่ายรูป และก็จะเป็นอย่างนี้ทุกรูป รูปไหนมีลักก็จาไม่มีเรา รูปไหนมีเรา ก็จาไม่มีลัก หุหุ เหมือนไม่ถูกกันเลย ฮ่าๆๆ นั่งรถเข้าไปก็ไปถึงข้างในของดรีมเวิลด์ เราก็ยืนๆ คุยกันตรงที่ขายบัตร ช่วงนี้คนยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ แต่ก็มีบ้าง เราก็เดินๆ ถ่า...