"ยุติธรรม" คำนี้ ไม่มีอยู่บนโลก

   จากบล๊อคที่แล้วที่ได้เขียนไปเกี่ยวกับเรื่องการใช้ชีวิตในสังคมการทำงาน พอมาอาทิตย์นี้ก็ได้เจอเหตุการณ์นึงเข้าจังๆ ไม่ได้คิดว่าจะเกิดกับตัว ก็ช๊อคๆ เล็กน้อย แต่ก็เก็บเอาไว้เป็นบทเรียน เหตุการณ์ที่ว่าก็คือ "ตกงาน" ฮ่าๆๆๆ ตอนที่รู้เรื่องก็อึ้งๆ งงๆ ขำๆ บอกไม่ถูกแหะ เหอๆ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็ยังไปสอนน้องอยู่ดีดี พี่ที่นั่นเค้าก็ยังคุยดีดี พี่เจ้าของเฟรนไชส์ก็ยังแนะนำนั่นนี่ ไม่มีทีท่าว่าอาทิตย์นี้จะตกงานเลย แถมเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา พี่เค้ายังถามอยู่ว่าว่างวันไหนบ้าง จะได้จัดตารางสอนของเดือนเมษาให้ เราก็บอกไปว่า ว่างทุกวัน เพราะไงไงก็ไม่ได้ทำไรอยู่แล้ว แล้วพี่เค้าก็บอกว่า เดี๋ยวเค้าจะโทรมาบอกวันพุธ ไอ่เราก็กลับบ้านด้วยความสบายใจไปสองสามวัน พอกลับมานี่ ก็ไปเช๊คเงิน พี่เจ้าของเฟรนไชส์ก็โอนเข้ามาให้แล้วปกติ พอวันพุธก็รอโทรศัพท์จากพี่คนที่จัดตารางสอน บ่ายโมงก็แล้ว บ่ายสองก็แล้ว ก็ยังไม่โทรมา ผ่านไปวันนึง พอวันพฤหัสก็รออีก วันนั้นตั้งใจว่าถ้าตารางเป็นวันอื่น วันนั้นจะไปงานหนังสือ ก็รอจนถึงบ่าย ไม่เห็นโทรมา ก็เลยไปงานหนังสือกับเพื่อนๆ ผ่านไปวันที่สอง เราก็มาคิดๆ ว่า ถ้าวันศุกร์ไม่โทรมาก็คงผิดปกติมากแล้วแหละ เพราะตารางเดิมสอนวันศุกร์ ช่วงนั้นวันพุธ วันพฤหัสก็โทรไปนะ แต่ไม่ติด พอมาวันศุกร์ประมาณเที่ยงๆ ก็คุยกับพี่เกม พี่เกมก็บอกว่ามันผิดปกติมาก เลยตัดสินใจโทรไปที่เบอร์ของสถาบัน(ปกติจะโทรเข้ามือถือของสถาบัน) ก็มีคนรับ คนรับก็คือพี่คนที่จัดตารางก็เลยถามไปว่า ตกลงได้สอนวันไหน เค้าก็อ้ำๆ อึ้งๆ แล้วก็ตอบกลับมาว่า "พอดีช่วงนี้เด็กเยอะอ่ะ พี่...(เจ้าของ) ก็เลยไปขอครูจากทางศูนย์ใหญ่มาช่วยสอน เพราะว่าพวกครู part time ก็ยังคุมเด็กไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ทำไมล่ะช่วงนี้ฟ้าว่างหรอ" เราก็อึ้งๆ แล้วก็ตอบกลับไปว่า ก็พี่เป็นคนบอกว่าจะโทรมาบอกวันพุธ ไม่เห็นโทรมาก็เลยโทรถาม แล้วนี่คือจะไม่ได้สอนแล้วใช่ไหม พี่เค้าก็ถามว่า ยังอยากสอนอยู่ใช่ไหม เด๋วเค้าจะส่งชื่อไปให้ศูนย์ใหญ่จัดการหาสาขาให้ลงเอาไหม เราก็อารมนั้นก็หงุดหงิดละ แต่ก็ไม่ได้อะไรก็ถามเค้าไปว่า ถ้าไม่ทำแล้วเนี่ย จะต้องแจ้งที่สำนักงานใหญ่เองไหม เค้าก็บอกไม่ต้อง แล้วรู้สึกเหมือนจะมีลูกค้ามาพอดี เค้าเลยบอกว่าเด๋วจะโทรกลับ และแน่นอนว่า เค้าไม่โทรกลับ ... - -" ที่หงุดหงิดก็คืออีตรงที่ถามว่า ช่วงนี้ว่างหรอนั่นแหละ ...เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เค้าถามอยู่ว่าว่างวันไหน เราก็บอกว่าว่างทุกวัน แล้วก็นะ จะไม่ให้ทำก็ไม่โทรมาบอกอ่ะ ปล่อยให้รอสองวัน ถ้าไม่โทรไปถามก็คงไม่รู้ เสียความรู้สึกอ่ะ น่าจะบอกกันดีดี โทรมาบอกก็ได้ว่า "คุณคือจุดอ่อน เชิญค่ะ" จะได้ไม่ต้องมารอ หึ้ยๆๆ

    พอเจอแบบนี้ก็เลยนึกถึงคอมเมนท์พี่เกมที่บอกว่า โลกการทำงานมันไม่มีความยุติธรรม เราว่ามันก็จิงนะ ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องหาสาเหตุ เอาจิงๆ ตอนนี้เราก็ไม่รู้เลยว่า สาเหตุิจิงๆ มันเป็นอย่างที่เค้าบอก หรือว่้าเป็นอย่างอื่น แต่เราก็ขี้เกียจจะไปหาคำตอบแล้วแหละ ก็คงเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นบทเรียน ซ้อมไว้ก่อน เผื่อเรียนจบจะเจอแบบนี้ ฮ่าๆๆๆ แต่สถาบันที่เราไปทำงาน เค้าเป็นรูปแบบเฟรนไชส์นะ จะเปนยังไงก็ขึ้นอยู่กับเ้จ้าของของแต่ละสาขาอะแหละ คงไม่เปนแบบนี้ทุกสาขาหรอก 

   ต่อจากนี้ก็ยังงงๆ กับชีวิตอยู่ ไม่รู้จาเอายังไงต่อดี คิดว่าจะกลับไปอยู่บ้าน แต่พี่เกมแนะนำให้ดูงานสอนที่อื่นก่อน ก็ลองๆ ดู ถ้าได้ก็คงเหมือนได้โอกาสให้เริ่มใหม่อีกครั้ง และคราวนี้จะต้องรักษามันเอาไว้ด้วยตัวของเราเอง ลึกๆ เราก็เชื่อนะ ว่าเราทำได้ ขอให้ครั้งนี้เป็นโชคดีก็แล้วกัน 

thx.. พี่เกมส์ ผู้ชี้ทางสว่าง หุหุ (เอามา 5 บาท ค่าชม หุหุ)