ก็ชีวิตมันไม่ได้ง่ายนี่นา

    ปิดเทอมนี้ตั้งใจว่าจะทำอะไรหลายอย่าง ตอนที่คิดก็รู้แหละว่ามันยาก และก็รู้ว่าคงทำได้ไม่หมด แต่ก็พยายามจะทำให้ได้มากที่สุด พอได้ทำจริง ก็รู้เลยว่า ชีวิตมันไม่ได้ง่ายดาย ทุกอย่างล้วนต้องใช้ความพยายาม และความอดทนเป็นอย่างมาก และคนส่วนใหญ่ ก็จะพ่ายแพ้ให้กับความลำบาก แล้วก็เลิกล้มความตั้งใจในที่สุด ซึ่งเราเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนนึง ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพยายามไปได้มากแค่ไหน แต่ก็จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ไม่ใช่เพื่อใคร ก็เพื่อตัวเราเอง

    ความกลัวเป็นสิ่งนึงที่คนทุกคนมีอยู่ กลัวที่จะเริ่ม กลัวที่จะเดิน ถามเราว่ากลัวไหม ลึกๆ มันก็กลัวนะ แต่ถ้าเทียบกับความต้องการที่จะไปถึงจุดหมายแล้วล่ะก็ มันมีมากกว่าความกลัวหลายเท่านัก จะเรียกว่าทะเยอทะยานหรืออะไรก็ได้ แต่เราคิดว่า ถ้าคนเรามัวแต่อยู่นิ่งๆ ใช้ชีวิตแบบเดิมๆ ไปเรื่อยๆ ราก็จะไม่มีทางรู้เลยว่า โลกนี้มันเป็นยังไง มันสดใส หรือโหดร้ายเพียงใด เราอาจจะคิดว่า การได้มาเรียนมหาลัยก็คือการได้ก้าวเข้ามาในโลกอันยิ่งใหญ่แล้ว แต่เปล่าเลย สังคมนอกมหาวิทยาลัยนั่นสิ ที่ควรจะเป็นโลกใหม่สำหรับเราในตอนนี้ สังคมวุ่นวายที่เราเคยเกลียด และเบื่อหน่าย บัดนี้ เรากลับต้องก้าวเข้าไปอยู่ในนั้น แต่เราก็เป็นคนเต็มใจที่จะก้าวเข้าไปหาสิ่งที่เราไม่ชอบเอง แล้วเราก็เชื่อว่าผุ้คนที่อยู่ในสังคมแห่งนั้น เค้าก็คงเบื่อหน่ายไม่แพ้เรา แต่เหตุที่ต้องก้าวเข้าไปก็เพียงเพราะ ต้องดำเนินชีวิตไปตามกลไลของสังคม

    สามวันที่ผ่านมา ได้ใช้ชีวิตแบบคนวัยทำงาน ก็เลยรู้ว่า การมีชีวิตให้ราบเรียบและัมีความสุขในทุกๆ วัน มันไม่ได้ง่ายดายเลย การที่จะทำหลายๆ อย่างไปพร้อมๆ กัน และทำให้มันดีนั้น ต้องใช้ความพยายามและความอดทนมากมายเลยทีเดียว การที่ต้องนั่งรถไฟ ไปทำงานแล้วก็นั่งรถไฟกลับ เป็นเวลาเกือบชั่วโมง นั้นมันไม่สนุกเลย ไม่สนุกจริงๆ จนหลายๆ คนก็บอกว่า ทำงานไม่เหนื่อย แต่เหนื่อยนั่งรถไฟ 55+ สภาพรถไฟฟ้าที่คนยืนเบียดกันจนเป็นปลากระป๋อง โดยที่ทุกคนก็มีจุดหมายเดียวกันคือต้องไปทำงานให้ทันเวลา การทำงานที่ต้องใช้ทั้งสมาิธิและแข่งกับเวลา ต้องใช้ทักษะในการพูดคุยกับคนอื่น มันไม่ได้เหมือนตอนที่อยู่ในมหาวิทยาลัยเลย ยากกว่า แล้วก็ยากกว่ามากๆ 

    แต่สิ่งที่ว่ายาก ก็นั่นแหละ มันท้าทาย การกระโจนใส่สิ่งที่ไม่ชอบ แล้วพิชิตมันได้ คงเป็นความรู้สึกที่ดีอย่างบอกไม่ถูก เหมือนคุณเกลียดอาหารอะไรซักอย่าง แล้วฝืนกินมันลงไป คุณอาจจะพบว่ามันอร่อยอย่างหาที่ติไม่ได้ก็ได้ ชีวิตนี้มีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย เพราะเราเองก็เป็นแค่มนุษย์ตัวเล็กๆ ที่อยากจะโบยบินอยู่ในโลกใบนี้ได้อย่างมีความสุข สู้ต่อไป "เราจาโต เราจาโต"